Dodam zdjęcia
W końcu się zmobilizowałem aby coś wrzucić :-)
Nasz wyjazd zaczął się od odnalezienia spalonego bezpiecznika w GL Sleyerka. Spotkanie w Sieniawie i w drogę.
Pierwsze tankowanie w Barwinku
Przymusowy postój - transport wielkogabarytowych sprzętów na krętej drodze.
Kolejne tankowanie na Węgrzech w pobliżu granicy z Rumunią
Miejsce naszego pierwszego noclegu gdzieś w bocznej dróżce w Rumunii. Chłopaki spali patrząc na zużyte ... owoce miłości :-)
Dojeżdżamy do Shigishoary - miejsca narodzin Drakuli. Konieczne podejście.
Jedna z bram wejściowych do miasta górnego
Uliczki Shigishoary
Dom Drakuli
Widok miasta dolnego z górnego :-)
Lekcja walk z toporami
Wracamy do maszyn i w drogę do kolejnego punktu
Zamek Fagaras. Ekipa wyjazdowa odpuszcza sobie dokładniejsze oględziny tej historycznej budowli otoczonej fosą
Fosa, w której zostało namierzone brzydkie kaczątko - czarny łabędź
Kolejny punkt to Rasnov
Tu także odpuszczamy podjazd i zwiedzanie
Robimy więc wspólną fotę. Byliśmy! W drogę
Dojeżdżamy do Braszowa. Nasz obrany punkt dojazdowy to Camping we wschodniej części miasta. Po dojechaniu na miejsce zaskoczenie. Kemping zamknięty a po zdobyciu dokładniejszych informacji okazało się, że przeznaczony jest na sprzedaż.
Postanawiamy więc zostać w pobliskim motelu aby nie szukać miejsca do spania po zmroku.
Zakupy, wieczorna integracja ...
... rano w drogę do urokliwej miejscowości Sinaia.
Tuż po odejściu od motocykli łapie nas ulewa
Sleyer szybko znalazł sobie nową ekipę
Zamek (Castelul) Peles
Czy warto zwiedzać Rumunię oceńcie sami. Nie słuchajcie bzdur opowiadanych przez osoby, które nigdy nie były w tym kraju. Jest na prawdę piękny.
Jeśli spodobał Wa m się ten budynek to koniecznie musicie wejść do środka. Wewnątrz dostaniecie drugie uderzenie ... :-)
Teraz zmierzamy do sedna naszej wycieczki :-) Kultowa droga "Trasa Transfogaraska"
7c
Na trasie w Poienari znajduje się zamek Drakuli - miejsce z którego władał Wład
Nikt nie ma ochoty zsiadać z motocykla i wspinać się na szczyt góry, na której znajduje się pozostałość po zamku
Tuż za zamkiem droga zaczyna robić się widokowa. Zatrzymujemy się aby uwiecznić zamek i widoczny pas (bez drzew), którym osunęła się większa część zamku (szczyt górki najbliższy lewemu górnemu rogowi zdjęcia)
Droga coraz bardziej kręta z niespodziankami w postaci cementowo piaskowych łat i łączeń, na których kilku z nas zalicza małe uślizgi. Kiedy wisząca nad nami chmura daje się mocniej we znaki dając coraz mocniejsze opady postanawiamy znaleźć ustronne miejsce noclegowe w pobliżu drogi. Mimo ulewy parasol w postaci gęstej i wysokiej jodły pozwala nam na kolejny integracyjny wieczór
Nasze obozowisko było bardzo urokliwe :-)
Kiedy nazajutrz wyruszyliśmy dalej po kilkuset metrach znikły drzewa i pojawiły się piękne widoki :-)
Nasz pierwszy postój na Transfogaraskiej w pobliżu wodospadu
Woda w wodospadzie zimna, jak przystało na źródlaną
Tym razem nikt nie oparł się pieszym przechadzkom :-)
Jeszcze przed tunelem zaczęła się jazda w chmurach, za którym robimy kolejny przystanek
Śniegu ciągle pod dostatkiem a temperatura +3 stopnie celcjusza. Do tego deszcz.
Część straganów dojechała. Pozostałe w trakcie dowozu. My za to zwozimy pierwszą sadzonkę jednego z górskich kwiatów :-)
Dalsza jazda w gęstych chmurach. Po prostu rozlane mleko. Ledwo widać czerwone światełko jadącego przed nami motocykla.
Po zjechaniu z Transfogaraskiej ...
... i przed wjechaniem na Transalpinę, nad którą wiszą ciemno szare chmury.
Przystajemy pod zabytkiem UNESCO - zamek Calnic
Na transalpinie droga bardziej zróżnicowana z fragmentami szutrowymi
Zaczynają się wspaniałe widoki
Tylko do czasu
Ponownie rozlane mleko z czym trzeba się niestety liczyć w górach
Momentami prześwity ...
... a może dolna granica chmur :-)
Kurtyna odsłonięta
Tu także padał deszcz a mleko było na tyle gęste, że Sleyerek dla bezpieczeństwa zmuszony był do przecierania szyby przez, która nic nie widział
Kolejny przystanek po rozgonieniu chmur
Dalsza drogo prowadziła nas do Hunedoary. Kiedy dojechaliśmy pod zamek, właśnie go zamykali. Nie ma także możliwości rozbicia namiotu pod murami tak jak kilka lat wcześniej. Jedziemy dalej. Poszukując miejsca noclegowego po zmroku jechaliśmy dość długo aż udało nam się znaleźć skoszoną łąkę :-)
Droga powrotna bez większych przygód chyba, że za przygodę można uznać przejechanych ok. 30 czerwonych świateł przez każdego z nas z powodu remontów na drodze.
To taka odrobina adrenaliny na zakończenie :-)
Byli - od lewej: Sleyer, Aśka, Brzezik, Kieliszek, Głazio, Tamara
